Anal Seven Escort Tuğçe

Fener’in dik, tarihi merdivenli sokaklarından Haliç kıyısındaki sur kalıntılarına doğru esen dondurucu ekim poyrazı, eski ahşap evlerin cumbalarını ve Arnavut kaldırımlarına dökülen sararmış çınar yapraklarını savururken, Fatih’teki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Tuğçe, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe montun önünü sıkıca ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Haliç sahilindeki kafeteryalara oturup sıcak çay içme ve sohbet etme davetlerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını Fener Caddesi üzerinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma restore edilmiş iki katlı tarihi bir taş konaktaki uluslararası Bizans ve Osmanlı taş eserleri konservasyon akreditasyon acentesine doğru hızlandırdı.

Tuğçe, dokuz ay önce babasını Haliç Suriçi restorasyon şantiyesinde yürütülen istinat duvarı güçlendirme çalışmasında tonlarca ağırlıktaki bir m blok taşın devrilmesi sonucu meydana gelen talihsiz kazada yitirdikten sonra yatalak anneannesi ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Balat’ın dik ve karanlık yokuşlarından birindeki tek odalı kiralık dairenin masraflarını ödemek, anneannesinin her ay yenilenen oksijen konsantratörü bakımı ile reçeteli ilaç giderlerini karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve tarihi taş eser kayıt personeli olarak çalışıyordu.

Büro; taze filtre kahve, taş koruyucu organik reçine kokusu, mermer ve bazalt numuneleri, rölöve paftaları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Tuğçe’nin görevi; Atina ve Roma merkezli arkeoloji enstitülerinden gelen mermer sütun başlıkları ve kabartma gravür analiz raporlarını sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak taş esneklik katsayısı ve karbon-14 yaş tayini belgelerini teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında nem geçirgenlik oranlarını, basınç dayanım katsayılarını ve uluslararası tescil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo pafta klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Tuğçe’nin en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Restorasyon Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un bin yıllık tarihi taş eserlerini ve yapılarını geleceğe taşıyan vizyoner bir restoratör mimar olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Eşit Ağırlık özet kartlarını ve Tarih-Matematik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki sanat tarihi akımları, analitik geometri ve türev sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve dev tarihi eser paftalarının ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, Topkapı Sarayı müze kompleksinden geçici tescil izniyle getirilen iki adet Bizans dönemine ait mermer başlığın Roma’daki Uluslararası Akdeniz Arkeoloji Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Taş Konservasyon ve Tescil Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir müze ekspertizi için Ayasofya sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Tuğçe’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Taş konağın ağır meşe kapısını kilitleyip Fener Tramvay Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.