Moda Sahili’nin dalgalara çarpan dondurucu ve tuz kokulu sonbahar poyrazı, Moda Caddesi’nin tarihî apartman cephelerini döverken, Kadıköy’deki bir anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Hande, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe kabanın düğmelerini sıkıca ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Bahariye Caddesi’ndeki kafeteryalara gülüşerek gitme tekliflerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını Moda’da deniz manzaralı üç katlı eski bir ahşap köşkte yer alan uluslararası denizcilik ve marina projeleri akreditasyon acentesine doğru hızlandırdı.
Hande, sekiz ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’nda kuru yük gemisi bakım iskelesinde halat kopması sonucu meydana gelen kazada yitirdikten sonra yatalak babaannesi ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Fikirtepe’deki yokuş üstü eski bir binanın kiralık daire giderlerini ödemek, babaannesinin her ay yenilenen özel medikal bakım malzemeleri ile kardeşinin okul masraflarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası marina tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Büro; taze filtre kahve, antika ahşap vernikleri, deniz haritaları ve yüksek hızlı tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Hande’nin görevi; Londra ve Rotterdam merkezli marina işletmelerinden gelen kıyı yapılandırma ve rıhtım uzatma sözleşmelerini sisteme işlemek, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak su altı zemin etüt raporlarını teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında bathymetrik derinlik katsayılarını, akıntı hızlarını ve patent sicil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Hande’nin en büyük arzusu ise İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi Deniz İnşaatı (Kıyı Mühendisliği) Bölümü’nü kazanıp deniz yapıları ve kıyı ekosistemi alanında uzmanlaşmış vizyoner bir mühendis olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Fizik-Matematik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki akışkanlar mekaniği, integral ve türev sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve asırlık kıyı rölövelerinin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, Moda koyunda inşa edilecek yeni nesil yat limanı projesine iletilecek yetmiş beş parçalık Acil Kıyı Yapıları Akreditasyon Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir deniz ölçümü için Sarayburnu sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Hande’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Köşkün ahşap kapısını kilitleyip Kadıköy İskelesi’ne doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.