Sarışın Ateşli Escort Selin

Avcılar Cihangir Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 6000 tonluk dikişsiz çelik boru çekme preslerinin ve otomatik kaynak otomasyon tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, E-5 karayolundan geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsü karışırken, Avcılar’daki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Selin, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın yün atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, işlenmiş çelik tozu ve gaz dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.

Selin, medikal oksijen tüpleri ve sanayi gaz tankları için yüksek basınçlı çelik vanalar ustası olan babasının indüksiyon fırınındaki yüksek basınç test vanasının patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları hastaneler, dolum tesisleri ve sanayi kompleksleri için üç yüz bar basınca dayanıklı dikişsiz çelik tüp vanaları, güvenlik ventilleri ve flanşlar üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin sekiz yüz derece sıcaklıktaki gerilim giderme fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik vana parçalarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Selin’in tek hayali, İstanbul Teknik Üniversitesi Kimya-Metalurji Fakültesi’ni kazanarak yüksek basınçlı kaplar, malzeme mukavemeti ve gaz depolama teknolojileri üzerine uzmanlaşan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki gaz yasaları, malzeme mukavemeti ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Şehir Hastaneleri acil medikal oksijen altyapı projesi için sevk edilecek yüz adetlik özel çelik vana setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Selin’e kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Avcılar Metrobüs Durağı’na doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Selin, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.