Köyden Kaçıp İstanbula Sığınan Escort Tuğba

Tuğba, Bebek ile Rumeli Hisarı arasında uzanan Aşiyan Yokuşu’nun dik ve parke taşlı yolunu tırmanırken kucağındaki ağır ahşap portföy çantasını omzuna iyice sabitledi. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Botanik Bölümü’nden mezun olduktan sonra, Boğaz’ın dik sırtlarındaki tarihi korularda yetişen nadir fidan ve bitki türlerini bilimsel illüstrasyonlarla belgeleyen bağımsız bir araştırma projesine katılmıştı. Ancak projeyi destekleyen özel çevre derneği, yönetim kurulundaki usulsüzlük iddiaları yüzünden aniden mühürlendi. Tuğba, hem sekiz aydır Aşiyan ve Emirgan korularında topladığı nitelikli bitki çizim paftalarıyla tek başına kaldı hem de araştırma sırasında kiraladığı yüksek çözünürlüklü makro merceklerin ve teknik çizim masasının yüklü borcuyla baş başa bırakıldı.

Ekim ayının keskin poyrazı Boğaz üzerinden esip Tevfik Fikret’in Aşiyan’daki evinin etrafındaki asırlık ağaçların arasında uğuldayarak geçerken, cebinde kalan son birkaç bozuk parayla ne yapacağını düşünüyordu. Hisarüstü’nde kiraladığı küçük oda için ev sahibi gün bitmeden ödeme yapılmazsa eşyalarını sokağa atacağını ilan etmişti. Kucağındaki su geçirmez kılıfta sadece fırçaları, çin mürekkebi ve el feneri vardı. Yokuşun Boğaz’ın karanlık sularına bakan ahşap seyir banklarından birine oturdu. Şehrin bu en edebî ve sessiz köşesinde kendini büsbütün yapayalnız hissetti.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından çizim bloknotunu çıkardı. El fenerinin sarı ışığı altında, Aşiyan sırtlarındaki erguvan ve çitlembik ağaçlarının yaprak damarlarını mikro detaylarla kâğıda dökmeye başladı. Mürekkep kâğıda işledikçe içindeki kırgınlık yerini mesleki bir tutkuya bırakıyordu. O sırada yokuştan aşağı inen ve Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü için Boğaz Biyoçeşitliliği Haritası hazırlayan kıdemli bir botanik uzmanı, bankın üzerinde titreyerek pürüzsüz botanik çizimleri yapan Tuğba’yı fark etti. Kâğıttaki bilimsel doğruluğu ve çizim detaylarını gören uzman, genç kadına İstanbul Koruları Flora Haritası projesinde baş teknik illüstratör olarak çalışma imkânı sağaldı. Tuğba, Aşiyan’ın rüzgârlı gecesinde İstanbul’un ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Salacak Kıyısında Islak Çinko Baskılar ve Kayıp Matbaa Kalıpları

Nare için İstanbul, Üsküdar Salacak sahilinde Kız Kulesi’ne vuran hırçın Boğaz dalgalarının köpüklerinden ve tarihi matbaa mürekkebinin kokusundan ibaretti. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Grafik Tasarım ve Özgün Baskı Bölümü mezunuydu; hayali İstanbul’un tarihi semtlerini gravür ve çinko baskı tekniğiyle resmeden limitli edisyon bir prestij kitabı basmaktı. Ancak matbaa aşamasında ortaklık kurduğu yayıncı, koleksiyon için toplanan ön sipariş fonunu ve özel çinko kalıpların telif haklarını kendi üzerine geçirerek sırra kadem bastı. Nare hem aylarca asit banyolarında göz nuru dökerek hazırladığı çinko plaka kalıplarıyla ortada kaldı hem de kâğıt tedarikçilerine verilen yüklü senetlerin tek yasal muhatabı haline getirildi.

Gece saat üçte, Kız Kulesi’nin tam karşısındaki beton dalgakıranın üzerinde tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru Boğaz’ın serin sularına damlarken üzerindeki kaban sırılsıklam olmuştu. Ahmediye’de kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını tek bir sırt çantasına sığdırıp çıkmak zorunda kalmıştı. Cebinde sadece ertesi günün vapur parası duruyordu. Karşı yakadaki Sarayburnu’nun ışıkları suyun üzerinde süzülürken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.